Top

Te zien in de Kunsthal: Extra Large

Sinds een paar maanden zijn musea weer voorzichtig geopend, en het is de perfecte tijd om in te halen wat je gemist hebt in de eerste helft van het jaar. Vanwege de coronamaatregelen is het rustig en je krijgt alle tijd en ruimte om – op een veilige manier – van al het moois te genieten. Ik begon na een paar maanden museumschaarste dichtbij huis: bij Kunsthal Rotterdam. In de Kunsthal is de expositie ‘Extra Large’ te zien, die in het teken staat van enorme wandkleden die ontworpen zijn door kunstenaars als Picasso en Miró. De tentoonstelling laat de geschiedenis van wandtapijten zien, van het begin van de 20e eeuw tot nu.

 

 

Extra Large: vol liefde en geduld

 

Alle tapijten zijn van groot formaat (soms wandvullend) en variëren in onderwerp van abstracte beelden tot figuratieve, bijna realistische taferelen. Sommige tapijten lijken zó schilderachtig, dat je er met je neus bovenop moet staan om te zien hoe ze geweven zijn. Niet alleen de ‘kunstwaarde’ is bijzonder, maar ik heb me vooral ook vergaapt aan de wijze waarop ze gemaakt zijn: het ambacht op zich. Dit laatste komt uitgebreid ter sprake in een documentaire over het historisch instituut ‘Manufacture des Gobelins’ in Parijs. Hier is een groot deel van de tentoongestelde werken vervaardigd, en je krijgt een prachtig beeld van de passie die de werknemers hebben voor hun ambacht. Van de medewerkster die de garens verft en de oudere dame die volkomen gebiologeerd draden op klossen windt tot aan de weefsters zelf: de liefde en het geduld stralen er vanaf.

 

 

‘A map of Japan’ – Alain Séchaz (rechts details)

 

 

Imitatie van andere technieken

 

De Kunsthal heeft voor ‘Extra Large’ gekozen voor een vrij sobere belichting, die voor een mate van intimiteit zorgt. Dat past goed bij de zachtheid van de kunstwerken. Eén van de indrukwekkendste werken vond ik ‘A map of Japan’ van Alain Séchas, vanwege de wijze waarop penseelstreken zijn nagebootst. Ik heb ook een hele tijd verbluft staan staren naar het werk ‘Salomé danse pour Hérode’ van Pierre Marcel Béronneau. Ook het werk ‘Women at their toilette’ (naar een ontwerp van Picasso) is bijzonder, omdat het op bedrieglijke wijze collagetechnieken nabootst.

 

Salome danse pour Herode – Pierre Marcel Béronneau (rechts: detail)

 

Over collages gesproken, ik klaag wel eens over de traagheid van collagetechniek, maar voortaan houd ik er mijn mond over. De wandkleden – waar vaak door meerdere mensen tegelijk aan gewerkt wordt – kosten jaren om te vervaardigen. Zoals in de documentaire wordt opgemerkt: een afgerond wandkleed is een feest, en met ruim zestig feestjes aan de muur is ‘Extra Large’ het bewonderen meer dan waard!

 

‘Extra Large’ is nog te zien t/m 3 januari 2021 in de Kunsthal te Rotterdam.

 

 

Op onregelmatige basis wat inspiratie ontvangen op het gebied van kunst en creativiteit? Sluit je dan aan bij mijn mailinglist!

 

No Comments

Post a Comment