Top
Te zien in het museum: Paper Art 2017 in Coda Apeldoorn
fade
1014
post-template-default,single,single-post,postid-1014,single-format-standard,eltd-core-1.1.1,flow-ver-1.3.7,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-vertical,eltd-sticky-header-on-scroll-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-slide-from-top,eltd-dark-header,eltd-header-style-on-scroll,wpb-js-composer js-comp-ver-5.2.1,vc_responsive

Paper Art 2017

Paper Art

 

Anderhalve week na mijn bezoek aan het Gemeentemuseum Den Haag was het tijd voor een nieuw cultureel uitstapje: hoera voor een enigszins regenachtige zomer! Ik wist precies waar ik naar toe wilde: Paper Art 2017. Paper Art wordt iedere twee jaar georganiseerd in Coda in Apeldoorn en staat – zoals de titel aangeeft – helemaal in het teken van papierkunst. In alle vormen en maten: van fijne sieraden tot grote ruimtelijke installaties. Dit jaar deden 31 kunstenaars uit binnen- en buitenland mee. Vier jaar geleden bezocht ik Paper Art ook, en een aantal werken kon ik me ook nu nog levendig voor de geest halen.

 

Eerste indruk van Paper Art

Ik vind Coda (vooral gespecialiseerd in sieraden en in kunst uit de omgeving van Apeldoorn) een prettig museum om in rond te lopen: niet te groot, niet te klein. Het is overzichtelijk, dus je kunt je eigen route kiezen zonder dat je bang hoeft te zijn iets over het hoofd te zien. Overigens kregen wij het in eerste instantie alsnog voor elkaar om het eerste werk volkomen te missen: een sculptuur van stroken wit papier, opgehangen aan het plafond en gemaakt door de Duitse kunstenaar Angela Glajcar. Het hangt er zo natuurlijk dat het bij het museum lijkt te horen in plaats van bij de tentoonstelling. Gelukkig zagen we het op de terugweg niet over het hoofd, want de verschillende schaduwen en de lichtinval brengen het tot leven, zoals ook bij andere werken het geval was. Paper Art laat prachtig zien waarom het werken met papier zo geweldig is. Het wordt gescheurd, geknipt, beplakt, beschilderd, gevouwen, tot pulp vervormd en gecombineerd met draad, (mensen)haar, hout, licht en allerlei andere materialen. Soms als een experiment om het materiaal te ‘vieren’: om te laten zien wat papier doet en wat je ermee kunt bereiken, soms om een verhaal te vertellen.

 

Mia Liu

Het werk dat voor mij het absolute hoogtepunt van Paper Art was, is het werk ‘Death is a dialogue between the spirit and the dustvan de Taiwanese Mia Wen-Hsuan Liu. Het werk heeft een doorsnede van 130 centimeter en is gemaakt van acrylverf en papier. En wát voor papier: duizenden kleine, gedetailleerde handjes die naar je toe (of in het niets?) lijken te grijpen. Overweldigend door de hoeveelheid maar tegelijkertijd griezelig kwetsbaar. In het museum word je gevraagd om aan te geven welk werk je het meeste aanspreekt (en waarom), en toen ik even bij de reacties van andere bezoekers stond te kijken, zag ik dat iemand had opgeschreven: “zo mooi, ik schrok ervan”. Herkenbaar, want het is echt adembenemend en hypnotiserend. In het museum realiseerde ik me daarnaast dat het werk dat me van de editie van 2013 was bijgebleven (Guggen’ Dizzy, gemaakt van toegangskaartjes van het Guggenheim New York), van dezelfde kunstenaar is. Haar werk bestaat vaak uit herhalende patronen, die zowel van dichtbij als veraf indrukwekkend zijn.

 

Paper Art 2017 is alleen al vanwege het werk van Mia Liu de moeite waard! Nog te zien tot 29 oktober in Coda Apeldoorn.

 

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

Op de hoogte blijven?

Wil je automatisch op de hoogte blijven van nieuwe updates? Laat dan je emailadres achter!