Top
Ook een collage maar dan anders
fade
1057
post-template-default,single,single-post,postid-1057,single-format-standard,eltd-core-1.1.1,flow-ver-1.3.7,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-vertical,eltd-sticky-header-on-scroll-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-slide-from-top,eltd-dark-header,eltd-header-style-on-scroll,wpb-js-composer js-comp-ver-5.2.1,vc_responsive

Ook een collage maar dan anders

 

Een heleboel jaar geleden zuchtte mijn handwerkjuf op de basisschool eens diep. Ze staarde moedeloos naar het sneue hoopje draadjes in mijn hand dat ik vertwijfeld kwam laten zien, keek me diep in de ogen en sprak de legendarische woorden: “weet je, ga jij maar even wat anders doen”. Poging 1.486 om een muis te haken was al net zo hopeloos gebleken als de voorgaande 1.485 pogingen en ik denk dat ‘iets anders gaan doen’ op dat moment voor ons allebei echt de beste optie was.

 

Moeilijk moeilijk moeilijk

Hoe fijn het ook is om te weten waar je talenten liggen, het kan soms ook bijzonder handig zijn om te weten waar ze níet liggen. Of in mijn geval: op alle gebieden die iets te maken hebben met draadjes en stof. Het is me als kind ooit wel gelukt om een paar poppenkleertjes te naaien, maar alleen na een heleboel keer “Mam? de draad is weer uit de naald!” en “Mam? en nu?” roepen en weer op gang geholpen te worden. Breien, haken, het is al even hopeloos. Ik wijt het aan mijn volkomen gebrek aan ruimtelijk inzicht. Parkeren, kaartlezen, de goede stukjes uit een plank laminaat zagen als je om een deurpost heen moet en dus de juiste draadjes om elkaar wikkelen op een enigszins methodische manier, kansloos.

 

Tip: schakel de expert in

Een paar jaar geleden was ik samen met mijn moeder op een beurs waar een prachtige, kleurrijke gehaakte deken hing, gemaakt van een heleboel blokken. Het was een gezamenlijk project geweest voor een goed doel, dat als prijs diende in een loterij voor hetzelfde goede doel. We kochten uiteraard lootjes, maar behoorden niet tot de gelukkige winnaars. Dus keek ik even met een schuin oog opzij. Moeders kan namelijk álles met naald en draad (naaien, quilten, breien, haken) maar dat zit blijkbaar niet in de genen die ik heb meegekregen. Een expert inschakelen is soms gewoon een erg goed idee en zo lagen er dankzij mijn geweldige moeder een tijdje later een heleboel ‘granny squares’, in alle kleuren van de regenboog.

 

 

Van deken tot kunstwerk

De blokken waren bedoeld als sprei, maar eenmaal klaar was het eigenlijk zonde om ze in een slaapkamer neer te leggen. Daarbij vonden mijn katten het katoen heerlijk aan hun pootjes, wat meestal niet veel goeds voorspelt wat betreft de houdbaarheid op langere termijn. In plaats van een deken op mijn bed hangt er nu een kleurrijk kunstwerk in mijn ‘trappenhuis’: bestaand uit in totaal 132 verschillende granny squares. Tel daarbij op nog een stuk of 90 blokken die het wel geschopt hebben tot deken (maar dan wat kleiner en op een veiligere plek dan mijn bed) en je hebt een beeld van de hoeveelheid werk.

 

 

 

Ik heb overigens nog een dappere poging gedaan om één blokje te haken (je wil toch íets bijdragen), maar geen moederlijk advies of Youtube-tutorial kon me redden. Ik heb daarom het advies van mijn handwerkjuf maar opgevolgd en een berg papier, lijm en scharen opgezocht: ook nu blijkt ‘iets anders gaan doen’ soms nog steeds een uitstekend idee.

 

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

Op de hoogte blijven?

Wil je automatisch op de hoogte blijven van nieuwe updates? Laat dan je emailadres achter!