Top
Meesterlijke missers

Meesterlijke missers: maak van falen je handelsmerk

Wanneer is bij jou voor het laatst iets vreselijk mislukt? Zo’n moment waar je eigenlijk niet aan terug wil denken, en als je het wel doet, je ineen krimpt van ellende? Erik Kessels schreef met ‘Meesterlijke missers’ een ode aan precies dát moment.

 

 

De epische miskleun

De boodschap: spectaculair de mist in gaan is een stuk waardevoller dan slaapverwekkende perfectie. Het gaat bij dat ‘de mist ingaan’ niet om een vergeten boodschap, een schilderij dat scheef hangt of een kledingstuk dat al een jaar ongedragen in de kast hangt. Het gaat om “een enorme, catastrofale mislukking, het soort foutje dat zichtbaar is vanuit de ruimte, het soort miskleun dat je zó met afschuw vervult dat er een onheilspellend adjectief bij hoort. De epische miskleun.”

 

 

Foutje?

Je had maar een taakZo’n miskleun kan je zonder dat je het van plan was een erepositie op social media opleveren, maar een Fout kan soms ook de voorspeller zijn van iets geniaals. Het boek zit vol met voorbeelden, zoals de aan morfine verslaafde apotheker die per ongeluk Coca-Cola ontwikkelde of de professor die een apparaat ontwikkelde dat hartritmes kon vastleggen, maar daarbij zat te klungelen en onbedoeld de pacemaker uitvond. Het boek koestert vingers voor de lens, verkeerd om geplakte reclameposters, ongelukkig getimede foto’s, balkons tegen blinde muren en verkeersborden op plekken waar geen weg loopt. Google eens op ‘je had maar één taak’ en je ziet talloze manieren waarop mensen volkomen de mist ingegaan zijn. De clue van het boek: juist die missers geven het leven smaak. Bewaren dus, die vreselijk bewogen foto.

 

 

Meesterlijke missers: heel gezond

Het boek leest als een trein, is vermakelijk en bevat talloze voorbeelden. De boodschap is helder: mislukken is soms een uitstekend idee. Dus houd van het onlogische, koester imperfectie, wees niet bang om niet leuk gevonden te worden en neem jezelf niet te serieus. Heel gezond allemaal!

 

 

Vaker falen

Eigenlijk bedacht ik bij het lezen van het boek dat ik te weinig misluk. Niet omdat ik nou zo perfect ben, maar omdat ik mislukking uit de weg ga. Ik krijg al hartkloppingen als iemand me op een spelfout wijst of wanneer ik vre-se-lijk-e fouten maak in een tekening. Herkenbaar? Niet zo heel handig, want het leidt er al snel toe dat je nergens aan begint. Wie niet begint, kan in elk geval niet mislukken uiteindelijk. Vaker falen dus, te beginnen met een foto die mijn vakantiealbum niet haalde:

 

Londen

 

 

Elke maand wat inspiratie ontvangen op het gebied van kunst en creativiteit? Sluit je dan aan bij mijn mailinglist!

No Comments

Post a Comment