Top
Loving Vincent: 1400 schilderijen tot leven gebracht in één verhaal
fade
1253
post-template-default,single,single-post,postid-1253,single-format-standard,eltd-core-1.1.1,flow-ver-1.3.7,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-vertical,eltd-sticky-header-on-scroll-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-slide-from-top,eltd-dark-header,eltd-header-style-on-scroll,wpb-js-composer js-comp-ver-5.2.1,vc_responsive
Loving Vincent poster

Loving Vincent

Af en toe bevind ik me blijkbaar onder een steen, en zo ging de film ‘Loving Vincent’ bijna ongemerkt langs me heen. Gelukkig kwam ik hem deze week alsnog tegen (lang leve social media), en besloot ik op een vrije zondagmiddag een bezoekje te brengen aan Cinerama Rotterdam. Geen bioscoop waar ik veel kom, maar waar ik een beetje een band mee heb aangezien ik er in 1989 voor het eerst een film op het witte doek zag.

 

Toen was het ‘De Kleine Zeemeermin’ die indruk maakte. Nu, 28 jaar later, was het opnieuw een animatiefilm. ‘Loving Vincent’ (regisseur Dorota Kobiela en producent Hugh Welchman) is uitgevoerd in olieverf: 1400 schilderijen in de stijl van Van Gogh, die vervolgens zijn omgezet in 65.000 frames. Deze frames zijn vervolgens vermengd met live action beelden, zodat de acteurs herkenbaar blijven maar wel passen in het totaalbeeld.

 

 

Het plot

Armand Roulin, zoon van de postbode van Van Gogh, krijgt van zijn vader de opdracht om een brief van de twee jaar geleden overleden schilder alsnog te gaan bezorgen. Hij is geadresseerd aan Theo van Gogh, Vincents broer. Armand ziet er het nut niet echt van in maar heeft weinig anders om handen, dus gaat hij op weg naar Parijs. Wanneer Armand via Van Goghs verfleverancier te horen krijgt dat Theo inmiddels ook is overleden, besluit hij de brief naar dokter Gachet te brengen, aangezien hij Vincent bijstond in de laatste periode van zijn leven. Armand reist naar Auvers-sur-Oise, een dorpje ten noorden van Parijs waar de dokter woont. Als die enkele dagen op zich laat wachten, ontmoet Armand verschillende personen die Vincent in de laatste periode van zijn leven hebben gekend. Zo krijgt hij een blik in het leven van de getroubleerde schilder, en tegelijkertijd blijkt dat Vincents (vermeende) zelfmoord veel vraagtekens oproept. Armand bijt zich hier in vast en probeert uit te zoeken wat er precies gebeurd is. Heeft de schilder inderdaad een eind aan zijn leven gemaakt of had een van de dorpelingen er iets mee te maken?

 

De reacties

Het plot was voor mij niet de reden om naar Loving Vincent te gaan en eerlijk gezegd: dat bleek voor mij ook niet het sterkste deel van de film. Het verhaal boeide, maar raakte mij persoonlijk niet heel erg, daarvoor vond ik de personages en het verhaal te weinig uitgewerkt. Dat kan overigens aan mij liggen, want op internet zijn veel juichende reacties te lezen van mensen die Loving Vincent gezien hebben en een hele andere mening hebben.

 

Het plaatje

Eigenlijk was de belangrijkste reden dat de film me niet ontroerde, juist de reden waarom ik er in eerste instantie naar toe ging: het ‘plaatje’. Visueel gezien is de film echt spectaculair: de manier waarop de makers 77 schilderijen van Van Gogh verwerkt hebben en daar nog veel meer beelden in zijn stijl aan hebben toegevoegd, is prachtig. Het kleurgebruik, de beweging, de manier waarop de beelden in elkaar overgaan, hebben me 90 minuten lang geboeid. Ik betrapte mezelf er regelmatig op dat ik meer naar de techniek zat te kijken dan dat ik het verhaal volgde. Wanneer worden brede penseelstreken gebruikt, wanneer smalle? Kun je zien dat er zoveel verschillende mensen aan hebben bijgedragen, zie je verschillen in stijl? Hoe worden de kleuren met elkaar gecombineerd en wat doet dat met de sfeer? Hoe komt de beweging tot stand en hoe lopen de beelden in elkaar over?

 

Rust voor je ogen

Ik had het best druk dus tijdens het kijken, en misschien was ook dat een reden dat ik was afgeleid van het verhaal. De flashbacks, die vertellen over de periode voor het overlijden van Van Gogh zijn uitgevoerd in grijstinten en eigenlijk vond ik die nog sfeervoller dan de rest van de film. Door de beperking in kleur lopen ze wat vloeiender in elkaar over en dat geeft je ogen ook even rust.

 

Gaan dus

De conclusie: gaan dus! Ten eerste om het gewoon te beleven, om te zien hoe de film gemaakt is en om ondergedompeld te worden in Van Goghs werk. Ten tweede ook een beetje vanwege de muziek (Clint Mansell), die (moet ik toegeven) nergens echt spannend wordt maar wel sfeervol is en bij vlagen ontroerend. Loving Vincent draait voorlopig nog in de Nederlandse bioscopen. Wil je meer zien over de totstandkoming, dan kun je in het Noord-Brabants Museum in Den Bosch tot eind januari 2018 de film combineren met de bijbehorende tentoonstelling. Of: bezoek het Kröller-Müller Museum in Otterlo, waar een grote collectie van Van Goghs werk te zien is.

 

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

Op de hoogte blijven?

Wil je automatisch op de hoogte blijven van nieuwe updates? Laat dan je emailadres achter!