Top
Te zien in het museum: De Ontdekking van Mondriaan
fade
978
post-template-default,single,single-post,postid-978,single-format-standard,eltd-core-1.1.1,flow-ver-1.3.7,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-vertical,eltd-sticky-header-on-scroll-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-slide-from-top,eltd-dark-header,eltd-header-style-on-scroll,wpb-js-composer js-comp-ver-5.2.1,vc_responsive

De Ontdekking van Mondriaan

Op dit moment is in het Gemeentemuseum in Den Haag de tentoonstelling ‘De Ontdekking van Mondriaan’ te zien. De topstukken van Piet Mondriaan die het museum in bezit heeft zijn vaker te zien in de vaste tentoonstelling, maar dit is de eerste keer dat de volledige collectie (300 werken!) te zien is. Het museum stond al een tijdje op mijn wishlist, vooral omdat ik ‘Victory Boogie Woogie’ (1944) wilde zien. De wederzijdse beïnvloeding tussen muziek en beeldende kunst trekt me altijd en los van de titel (niet door Mondriaan zelf aan het werk gegeven overigens) straalt dit werk aan alle kanten muziek uit: door de kleurcontrasten, de patronen en de harmonie die ontstaat door de zorgvuldigheid waarmee het schilderij opgebouwd is. Het doet me denken aan muziek waaruit de melodie is weggelaten.

 

Over de expositie

‘De Ontdekking van Mondriaan’ neemt je mee door het leven van de kunstenaar, door naast zijn werken ook foto’s, brieven en persoonlijke voorwerpen te laten zien. Je krijgt hiermee een fantastisch beeld van zijn ontwikkeling. Lopend door de verschillende zalen lijkt het alsof hij continu aan het experimenteren is geweest en alsof elk experiment even waardevol is. Uiteraard is zijn werk uit de ‘De Stijl-periode’ te zien. De beroemde kleurvlakken, gescheiden door zwarte lijnen, je ziet ze niet alleen in het museum maar ook op veel andere plekken in De Haag. Je vindt het niks of je houdt ervan. Ik hoor érg bij de laatste categorie, mocht dat nog niet duidelijk zijn. Ook zijn iets eerdere, kubistische werken spreken me aan. Wat ik minder had verwacht, is dat zijn vroegste werken (vooral landschappen) me zo zouden boeien. De manier waarop hij met vlakverdeling omgaat, zijn kleurgebruik…

 

Luisteren naar beeldende kunst

Victory Boogie Woogie heeft een zaal vrijwel voor zich alleen. Naast het werk zijn er alleen een aantal kledingstukken tentoongesteld uit dezelfde periode. Ik heb tijdens het museumbezoek afwisselend met mijn neus op het werk gestaan en het van een afstand bekeken. Van veraf ‘zie’ je de muziek in het schilderij, het geheel. Van dichtbij zie je dat dit geheel een stuk minder strak is opgezet dan het lijkt: het bestaat uit enigszins wiebelige lijnen en veel kleine kleurverschillen. Dat is ook precies hetgene dat zorgt voor de ‘swing’, het karakter, net als bij goede muziek. Ik hoorde een bezoeker zeggen “je kunt het niet alleen zien, maar ook horen”.

 

Hoe moeilijk kan het zijn?

Toen ik op Facebook advertenties zag van deze expositie, las ik ook de commentaren. Dat Mondriaans werk niet door iedereen gewaardeerd wordt, bleek ook daar vrij duidelijk. De aankoop door de Nederlandse Staat was al controversieel (bekijk ook de documentaire die ‘Andere Tijden‘ maakte), maar de reacties zijn ook nu nog steeds sterk wisselend. Vooral variaties op de vraag ‘hoe moeilijk kan het zijn?’ kwamen regelmatig voorbij. Nou had ik al het gevoel dat het antwoord op die vraag ‘heel moeilijk’ zou zijn, maar om te ervaren wat erbij komt kijken om iets als dit te maken, heb ik een poging gewaagd.

Laat ik het zo zeggen: ik zal niemand vermoeien met het resultaat. Vooral voor iemand als ik die graag véél kleur gebruikt, is de beperking in kleuren een uitdaging. Dat komt met name omdat de gebruikte kleuren zo ver van elkaar vandaan liggen. Bij mij was ook na een heleboel schuiven de harmonie ver te zoeken. Ik raakte zo gefrustreerd door de beperking en tegelijkertijd eindeloze opties dat ik mijn poging heel laf gestaakt heb en het nu onafgemaakt op tafel ligt. Wat overigens wel weer overeenkomt met het werk van Mondriaan zelf, alleen had hij een beter excuus: hij overleed voor het af was.

De tentoonstelling is nog te bezoeken tot en met 24 september 2017 in het Gemeentemuseum in Den Haag. Ik ga ondertussen maar weer gewoon verder met mijn collages, in éxtra veel verschillende kleuren…

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

Op de hoogte blijven?

Wil je automatisch op de hoogte blijven van nieuwe updates? Laat dan je emailadres achter!